สอบ วบบบ+วิชชาราม ครั้งแรก : ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์

สอบ วบบบ+วิชชาราม ครั้งแรก : ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์

ครั้งแรกของการสอบภาคความรู้ของวิชชาราม ที่ต้องอาศัยความรู้ทางธรรมและฟังมาพอสมควร แม้ครั้งนี้จะไม่ได้เตรียมตัวอะไรนัก แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี


วันนี้ (20 มี.ค. 2564) เริ่มสอบด้วยการไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาก เพราะติดธุระถึงเวลาสอบล่วงเลยมาสักพักแล้ว แต่ก็ใช้วิธีอ่านแนวข้อสอบก่อน แล้วจึงเปิดข้อสอบทำ จับเวลาทำได้ประมาณเกือบชั่วโมง ทำไปก็เดินไปเดินมาเก็บข้าวของด้วย ลองทำข้อสอบโดยใช้โปรแกรมแต่งภาพด้วย น่าจะใช้เวลาทำจริงราว ๆ 40 นาที

เป็นการสอบครั้งแรก หลังจากชาวบ้านเขาสอบกันมาแล้วสองครั้ง เราก็มาเป็นน้องใหม่ เก็บประสบการณ์ตามไป ตั้งใจสอบเพื่อเรียนรู้ทั้งสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ และเรียนรู้อารมณ์ในการทำข้อสอบแบบออนไลน์ เพราะอีกไม่กี่วัน ก็ต้องเอาข้อสอบที่ตนเองและเพื่อนได้ร่วมกันออกแบบ ไปให้นักศึกษาได้สอบเช่นกัน

เพื่อที่จะได้เข้าใจอารมณ์การสอบที่ห่างหายมาหลายปี และการสอบแบบออนไลน์ด้วย จะได้เอาไปปรับใช้ในสถานการณ์จริงถูก

การทำข้อสอบในวันนี้ ในส่วนของปรนัย ทำได้ไม่ยากนัก เพราะข้อที่ยากก็เดา ๆ ไป บางข้อก็ไม่รูู้เหมือนกัน จำไม่ได้ชัดนัก แต่ข้อสอบแบบกา ๆ นี่ก็ผ่อนคลายพอสมควร คือทำไม่ได้ก็มั่วไป

มาถึงข้อสอบแบบเขียน ของ วบบบ เปิดมาอ่าน อ๋อ เลย คือ อ๋อ ทำไม่ได้เลยแฮะ ไม่ได้ฟัง เอาไงดี เดินไปเก็บของนอกบ้านก่อนแล้วกัน เดี๋ยวจะลืมเก็บ กลับมานั่งนึกใหม่ว่าจะทำแบบไหน จะทำต่อ จะเขียนมั่ว หรือจะไม่เขียน หรือจะยังไง ก็สรุปใจอย่างแรกว่าควรส่ง แต่ไม่ควรมั่วมาก เป็นภาระคนตรวจข้อสอบ แต่มั่วในขีดที่เป็นประโยชน์ก็พอได้ ก็ทำไป สนุกดี

ส่วนข้อสอบวิชชาราม ในส่วนปรนัย ก็พอทำได้ ส่วนอัตนัยเขาให้ธงมาก่อนแล้วว่าจะออกอะไร ก็มีหลักง่าย ๆ แบบเดา ๆ คือจำไม่หมดหรอก เลือกจำสัก 4-5 เดี๋ยวไปบรรยายเอา สรุปเรื่องกถาวัตถุก็ให้เขียนไม่กี่ข้อจริง ๆ แล้วก็อธิบายประโยชน์และโทษ ไม่ยากอะไร รู้สึกสนุกในการเรียบเรียง

อีกข้อเป็นบททบทวนธรรม ในธงเขาให้เขียน 5 ข้อ ก่อนเข้าสอบนั้นทบทวนมาแล้ว 5 ข้อ เลือกเรื่องที่ชอบ 2 ข้อ เอาไว้ขยาย (เดาว่าน่าจะให้ขยายหรืออธิบาย) ส่วนอีก 3 ข้อเอาแบบที่จำง่าย ๆ ใช้เวลาเปิดหนังสือทบทวนก่อนเข้าไปทำข้อสอบราว ๆ 2 นาที วิธีนี้ก็ได้ผลดี สรุป 3 ข้อก็ทำได้สบาย ๆ พอถึงเวลาเพื่อน ๆ ส่ง เราก็ส่งไปกับเขา

ก็เป็นประสบการณ์ที่ดี หน้าที่เราคือทำ มันเป็นประโยชน์ มันได้ทบทวน ได้แบ่งปัน ได้เปิดเผยตัวตน ได้รู้ว่าเราไม่รู้ ได้ให้คนอื่นรู้ว่าเราไม่รู้ ปกติใครเขาก็จะพูดแต่สิ่งที่เขารู้ แต่การทำข้อสอบคือแสดงสิ่งที่เราไม่รู้ด้วยเช่นกัน ก็ดีมาก การสอบเป็นเครื่องมือหนึ่งที่สร้างความบันเทิงในธรรมจริง ๆ และสรุปผลได้ว่า คนเข้าสอบ เหนื่อยน้อยกว่าคนออกแบบข้อสอบและคนตรวจแน่นอน

Leave a Reply

Your email address will not be published.